16 Mayıs 2012 Çarşamba

25 AY SONUNDA

ben bugün bir karar aldım kendimce...
önce gittim uzun zamandır aklımda olan kitabı okumaya başlamaya karar verdim...
bundan kelli kendim için bir şeyler yapacaktım,kararlıydım ...
acayip bir durum anlatamam kitapçıdan içeriye girdim ve ben dağıldım .hangisini aldım ,içimde bir heves var hepsini alsam okusam diyorum.ama ben ''aşk'' romanını merak ediyordum ilk önce bu dedim kararla.
şimdi bu postu yazdıktan sonra kuzey de hazır uyumuşken ben tam 25 ay sonunda ilk kez bir kitabın sayfasını açıyor olucam çok mutluyum ve sabırsızlık ediyorum:)
haaaa bugün kitap okuma dışında aldığım bazı kararlarda var kendimle ilgili hepsi,ben soluksuz yaşadım iki sene...etrafıma bakmadan,kafamı pencereden uzatmadan,yeni çıkan kitapları son çekilen klipleri takip etmeden.kendimce bir film alıp hadi izlesem demeden.
en sevdiğim şarkıcıların son cd'lerini bile bilmiyorum,kim neyi sölüyor deseler ben ancak dandini dandini dastana diyebilirim o derece anne modundayım anlatamam..

kuzey bensiz durmuyor diye onu bırakıp eşimle iki saatliğine sinemaya gitmemiş bir insanım ben,yeter ki bensiz olmasın ,aman ağlamasın ,ya sonra vicdan azabı çekersem ya anne diye ağlarda iki saat susmazsa eee nerede kaldı o filmin keyifi dedim gitmedim.eşime hep sen git,sen yap,ben evde kalırım,aman kuzeyın dişi,aman kuzeyın uyku saati,aman ben gelmesemde olur sen eğleniyorsun ya dedim hep bir bahane hep...
ama farkında olmadan bir bunalımın eşiğinden kendi kendime konfetiler saçtırdım ben ...alkış kıyamet bir depresyon modları,hoppppp ne oluyor dememle sarsıldım bugün kitapçıda.
kuzey rahat durmadı baktırmadı hemen eline onu oyalayacak bir şey verdim ve doyasıya olmasada bakındım aldım ve çıktım.
sözüm sözdür ey blog bu akşamdan sonra kuzey'in en sevdiği kişilerle belirli saatleri geçirmesine olanak sağlanacak,kimseyi ama kimseyi olumsuz sözler söleyen aaaa sen annesin ne işin var orada otur evinde ,en büyük mutluluk sana evladın bırak kızım böyle dışarıda olmaları falan demelerinide duymuycam.
evet konuşsunlar,sölesinler ne derlerse desinler.
bunu bana yapan en yakınım babam...kuzey'i bir saat bırakamam anneme kadını yer bitirir,nerede kaldı bu kız bak bak keyif mi yapıyor çocuk da huysuzlandı şimdi,ara hemen gelsin,olmaz bu iş böle konuş bir daha bırakmasın,durmuyor,oturmuyor,yemiyor annesi yok diye yapıyor diyormuş,kadın da otomatikman bana diyor ki bırakma çocuğunu.
hayır bırakıcam sizde onun buyukannesi ve buyukbabasısınız onunla vakit geçirin,ısının ,alışın birbirinize.ve en önemlisi bana olanak sağlayın sizler bugunler için varsınız.yolumu açmak bana destek olmak ,yükümü biraz da olsa hafifletmek için.
aldığım bir karar da şu evet eşimlede çıkmalıyız ,yalnız olmalıyız ama benim kendi arkadaş çevremlede biraz vakit geçirmem gerekli.
ruhum özledi,biraz müzik,biraz sohbet biraz ucundan yakalamak hayatı çok şey mi istiyorum ki ben.
ben iki senedir kendimce bir şey yapmadım.aldığım kiloları bile oğlum için dedim,o sağolsun dedim,elbet gider dedim.arkamdan konuşan beni etkileyen,acaba ikincimi geliyor diye kiloma laf eden herkesi karşıma aldım ama yok bundan sonra ilk önce kendim için zayıflıycam.bakalım bir hafta oldu az olsun ama temiz olsun diyorum.
düşünüyorum da bu kararlarımın etkili olmasında kuzeyın büyümesinin çok etkisi var,evet artık iki yaşında,artık bensiz 2- 3 saat geçirebilir,buna alışabilir.
bebek değil,acıktığını,susadığını,hangi oyuncakla oynamak istediğini,birisinin ona nasıl davranmasını istediğini konuşamasada bir şekilde anlatıyor.
sanırım bu bu deneme süreci ikimiz için de faydalı olacak...
ikimizde birbirimizde bağımsız olacağız.
şimdi ben kitabımı okumaya giderim sizlerede kocaman sevgiler sunarım:)))

2 yorum:

aSSe dedi ki...

özgecim, aldığın kararlar ne güzel..birşeyleri farketmek ve herşeye sıfırdan başlamak için bile hiçbir zaman geç değildir. unutma! 2-3 saat değil çok daha uzun süreler de ayrı kalabilirsiniz, ama başlangıçta senin için bile bu yeter:)) bana gel bana gel bana gel:) ayrıca, 3 ay önce aden pusetinde uyurken kitapçıya girdiğimde yaşadıklarımı yazmışsın:) ne kadar benzerdi, tek başıma, aden uyuyor ve ben kitap bakıyorum, cd bakıyorum..aslında hayat akıyor..adeniko sırf bu yüzden gittiğin her ortamda uyuyabilen, mızmızlanmayan bir bebek-çocuk oldu..nedeni: anasının onun uykusu, maması, üşütmesi diye düşünmeden, arabasız otobüslerde kendini sokağa atmasıydı:)) yap kendin için bunları, bütün negaitf şeyleri arkanda bırak, bunu hissetmek bile iyi gelmiştir:))huzur dolsun için canım benim:)) ayrıcaaaa: bana gel bana gel bana gelll:) öptüm kocaman asse

özgekuzey dedi ki...

assem:)
cok tesekkur ederım desteğin ve yorumun için.cok mutlu oldum gercekten gelirim sana yanı gelmek istiyorum:))
gelirim-gelirim-gelirim...